برخی بزرگان دین ما چنان برکت عمری داشتند که خداوند به واسطه آنها سفره گسترده ای از معارف را برای مردم گشود به طوری که نه تنها یک گروه و یک کشور و یک نسل بلکه نسل بعد از نسل جیره خوار خوان پر برکت آنها شدند.

هدیه ی روز مادر

پسر مرضیه، کلاس اول راهنمایی است. درسش خوب است و برای انجام تکالیفش به کمک کسی احتیاج ندارد. هر روز از مدرسه که برمی گردد، ناهارش را گرم می کند و تا موقعی که مامان و بابا از سر کار به خانه برگردند، همه ی مشق هایش را می نویسد. بعد چرتی می زند و وقتی بیدار شد، می بیند که مامانش- مرضیه- از سر کار برگشته.

 مرضیه در یک مهدکودک کار می کند. مربّی سنّ خاصی نیست. برای همه ی بچه ها قصه می گوید، تا ساعت سه عصر کارش تمام می شود و به خانه که می رسد ساعت حدود چهار است. پسرش از خواب بیدار می شود و می رود سر نقاشی کشیدن.

همسر مرضیه ساعت شش و هفت عصر که به خانه می آید نقاشی کشیدن پسر هم تمام شده است. همه چیز در خانه ی مرضیه منظم است. همه وظیفه یشان را می شناسند. همه با هم مهربان هستند. همه همدیگر را درک می کنند، به هم احترام می گذارند. به حرف های هم و به نظرات هم.

پسر مرضیه مثل آدم بزرگ هاست، ولی ادای آدم بزرگ ها را درنمی آورد. کارهای یک تازه نوجوان عاقل را می کند، ولی بازی های بچگانه را بلد نیست. مرضیه و شوهرش یادشان نمی آید، آخرین باری که پسرشان بازی کرده کی بوده. با هم سن و سال هایش قایم موشک و تفنگ بازی نمی کند. توپ بازی نمی کند. اهل وسطی و گانیه و لی لی نیست، حتی در مدرسه فوتبال بازی نمی کند.

«حوامیم سبعه»، به هفت سوره‌ای گفته می‌شود كه در آغاز آنها حروف مقطّعه‌ی «حم» آمده باشد.

افزون بر این هفت سوره، در سوره‌های دیگر مانند «واقعه»، «آل عمران» و «علق» نیز به مسئله‌ی منشأ و مبدأ نزول قرآن اشاره شده است كه نخست به ذكر آیات كریمه‌ی آن سوره‌ها می‌پردازیم.

فرود آمده از طرف خدای زنده و پایدار

خدای سبحان در سوره‌ی «آل عمران» می‌فرماید: «الم * اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ * نَزَّلَ عَلَیْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ»

یکی از مشکلاتی که بعد از ازدواج در زندگی زناشویی مطرح است، «محدودکردن آزادی‎های فردی» طرفین است. در این موارد افراد، اولین واکنشی که نسبت به این محدودیت از خود نشان می‌دهند «مقاومت» است. 

برای مثال فردی قبل از ازدواج، هر روز جمعه‌ها عادت داشته با دوستان خود به کوه و یا تفریح برود و زمانی که ازدواج می‌کند، همسرش با این موضوع مخالف است و در برابر او مقاومت می‌کند. مثلا زمانیکه فرد لباس‌هایش را می‌پوشد و آماده برای رفتن به بیرون از خانه می‌شود، همسرش سریع واکنش نشان می‌دهد و می‌گوید: «کجا، تو دیگر همسرداری و اگر جایی بخواهی بروی، باید با هم برویم».

در ابتدا زوجین این نوع رفتار را می‌پذیرند و برای هم دیگر گذشت می‌کنند؛ اما با مرور زمان مقاومت خود را آغاز کرده و می‌گویند:"«ماهم می خواهیم زندگی شخصی خود و آزادی فردی داشته باشیم».

مادر درخشان ماه

روز سیزدهم جمادی الثانی، یادآور غروب غم انگیز خورشیدی فروزان می باشد که در عصر خویش یکی از زنان با فضیلت، پرهیزگار، عابد، با تقوا و در شعر و حدیث سرآمد دیگران بود.            ام البنین، مادر پسرانِ علی علیه السلام، مادری فداکار و بانویی با عظمت از تبار دلاوران.

بانویی از تبار دلیران

نامش فاطمه و کنیه اش امُّ البنین (مادر پسران) است. پدرش حِزام، و مادرش ثمامه یا لیلاست. در مورد تاریخ دقیق ولادت حضرت ام البنین اطلاعی در دست نیست و تاریخ نگارانْ سال ولادت او را ثبت نکرده اند، برخی از تاریخ نگارانْ زمان ولادت ایشان را در حدود پنج سال پس از هجرت تخمین می زنند.